Workshop: "Designing Hybrid Wearable's" (Knowledge transfer)
Klik hier om de video te bekijken.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Na mijn RFID avontuur van Label your Life was ik nog meer gemotiveerd voor elektronica. Mijn liefde voor sensoren en Arduino’s waren groter dan voorheen. Na mijn groepsproject moest ik een knowledge transfer geven. Een knowledge transfer is een onderdeel van het mastertraject en houd in dat we onze kennis overdragen aan derden. Op dat moment gaf Mediamatic een workshop met de nieuwe wearable Arduino’s LilyPad. De Arduino LilyPad is een zeer kleine microcontroller met dezelfde eigenschappen als de gewone Arduino alleen kunnen we deze microcontroller op kleding naaien en zelfs wassen. Het idee van iets draagbaars en toch interactief maken sprak me erg aan in deze workshop. Op figuur 1 zien we de afbeelding van een LilyPad met verschillende onderdelen.
Figuur 1) De Arduino Lilypad met externe voeding, accelerometer, lichtsensoren, trilmotor en een full color RGB led
De workshop bood deelname aan zestien computer wetenschappers, kleding ontwerpers, hardware hackers, kunst studenten, product ontwerpers en mediamakers. Alle deelnemers werden persoonlijk begeleid in het realiseren van hun project. Gedurende de workshop werd er speciaal aandacht besteed aan de LilyPad Arduino. Deze revolutionaire Arduino is een zogeheten “e‐textile construction kit” ontworpen door Leah Buechley. Hiernaast hadden we ook Bluetooth en normale Arduino’s beschikbaar als controllers naast een collectie van verschillende sensoren. Als praktische onderzoeksinstrumenten hadden we ook RFID readers en tags beschikbaar en een naaimachine met geleidelijke draad. Gedurende drie volle workshop dagen ontwierpen zestien deelnemers sieraden, T‐shirts, broeken, petten, sokken en andere objecten waarbij digitale media interfaces met elkaar communiceren. Elke ochtend werd er door middel van lezingen en presentaties informatie overgedragen en nieuwe perspectieven opgedaan. De onderwerpen die de revue passeerden waren onder andere: tastbare interfaces, kleding als media, de sociale capaciteiten van RFID technologie en nog veel meer!
Elke middag gingen de deelnemers in vier groepen aan de slag met hun eigen project. Aan het einde van de driedaagse workshop had elke deelnemer een prototype ontworpen van een hybride “wearable.” De workshop werd afgesloten met publieke presentaties waarin de resultaten uit de workshop werden gepresenteerd.
Mijn rol in deze workshop was als technische assistent. Ik heb meegeholpen met het bedenken van de concepten en de uitvoering van de prototypes bij alle vier de groepen. Elke groep had een ander project. Door de diversiteit was het vrij lastig om te helpen aangezien elk project een andere technische kant behandelde. De vier project die werden gemaakt waren de Cuddle Bag, Carpet Animals, e‐Pressed en The ZONE.
De Cuddle Bag, te zien op figuur 2 is een tas met de ingebouwde eigenschappen van een kat die tot leven komt in sommige situaties. De katachtige tas heeft je aandacht nodig en als de tas geaaid word, gaan zijn oogjes open en spint hij naar je.
Figuur 2) Cuddle Bag
Mijn rol in dit project ligt meer in de concept fase. Deze groep wist al snel wat ze wilden maken en had niet heel veel assistentie nodig bij het maken van hun prototype. Het enige waar ik nog een beetje in geholpen heb is het programmeren van de spinnende geluiden.
Carpet Animals, te zien op figuur 3 is een vloerkleed gecombineerd met een led display en geluidssensoren als speelkleed voor kleine kinderen. Als kinderen er op spelen, zullen er monsters verschijnen. Maar als er te veel geluid op het kleed word gemaakt zullen de monster weg rennen.
Figuur 3) Carpet Animals
Mijn rol in dit project was voornamelijk het helpen met de technische kant. Ik heb deze dames geholpen met de led matrix en geprobeerd om dit ook te programmeren. Helaas hadden deze participanten een vast concept wat vrij lastig te realiseren was in drie dagen.
e‐Pressed, te zien op figuur 4 is een draagbaar kledingstuk die door middel van led’s op het lichaam aangeeft waar er acupunctuur punten ingedrukt moeten worden. Dit kan de gebruiker zelf instellen afhankelijk van zijn bui of als hij last heeft van bijvoorbeeld stress of moeheid.
Figuur 4) e‐Pressed
Mijn aandeel in dit project was op zowel concept als op technische vlak. Ik heb deze groep geholpen met wat er wel en niet mogelijk was binnen drie dagen. Welke sensoren we konden gebruiken en hoe we een led druk knop konden laten communiceren met de LilyPad. Toen het concept reëler en haalbaar werd heb ik geholpen met de technische aspecten. Het programmeer werk was het lastigste en het uiteindelijke prototype resulteerde met een aantal led knopjes die gingen branden als erop gedrukt moest worden. Als je lang genoeg op de drukpunten drukte ging het led knopje langzaam met een mooie fade uit.
The ZONE, te zien op figuur 5 is een jas die de drager beschermt van zijn eigen persoonlijke ruimte in die oncomfortabele publieke situaties. Als iemand te dicht bij de drager komt zal er een ventilator lucht blazen. De licht sensor zal waarnemen als er iemand te dichtbij komt en zal de ventilator activeren. Ook kan de drager door middel van een knopje de ventilator aan en uit schakelen.
Figuur 5) The ZONE
Mijn aandeel in dit project ligt voornamelijk op concept niveau. Het uiteindelijke prototype was al snel behaald en heb alleen af en toe wat tips gegeven over Arduino’s en sensoren.
Wat ik in deze knowledge transfer geleerd heb is om te assisteren en kennis over te dragen aan 16 verschillende disciplines. Ik heb mijn technische en communicatieve vaardigheden verbetert en ik heb ik geleerd dat we een heel eind kunnen komen met physical computing en dat we verschillende intelligente objecten kunnen maken in een korte periode als de juiste combinatie gevormd word van verschillende disciplines en expertises. De groepen bestonden uit computer wetenschappers, interaction designers, kleding ontwerpers, hardware hackers, kunst studenten, product ontwerpers en mediamakers en sommige participanten hadden wat meer ervaring met elektronica dan andere. Bij twee groepen waren de wensen te hoog en de kennis te klein, maar konden uiteindelijk toch verder door hulp van mij en andere technische assistenten. De workshop was meer dan geslaagd en alle groepen hebben uiteindelijk een werkend prototype gemaakt.